Muziek

Gepubliceerd op juli 8th, 2014 | door Jeroen

0

Vreemde liedjes

Sommige liedjes bevatten vreemde teksten. Neem ‘I am, I said’ van Neil Diamond. Daarin zingt hij: “And no one heard at all, not even the chair”. Je bent erg ver heen als je verwacht dat een stoel naar je luistert. Of luister naar ‘Close to you’ van The Carpenters. Daar komt deze zin in voor: “Why do birds suddenly appear, every time you are near?” Ze bedoelt het romantisch, maar ik zou vluchten. Het lijkt wel een film van Hitchcock. Nog zo’n vreemde tekst is die van ‘Mac Arthur Park’, een nummer dat oorspronkelijk door Richard Harris werd gezongen, maar in de versie van Donna Summer veel bekender is. Het nummer klinkt geweldig dramatisch, maar wat zingt ze eigenlijk? Nou, dit dus: “Someone left the cake out in the rain, I don’t think that I can take it, ‘cause it took so long to bake it, and I’ll never have that recipe again, oh nooo!”

Hebben we in Nederland ook van die vreemde teksten? Ik vond er een paar. Bijvoorbeeld ‘Het werd zomer’ van Rob de Nijs: “Toen zag ik jou, je riep me met je ogen”. Ik heb voor de spiegel geprobeerd hoe ik iemand zou kunnen roepen met mijn ogen, maar de kans dat ik haar aan de haak sla, is héél klein. In ‘Ademnood’ van Linda, Roos en Jessica zit ook een vreemde zin: “We liggen uitgeput verstrengeld in elkaar, ik vind je toch wel lief dus je bent nog lang niet klaar”. Ben je nou uitgeput of niet?

Het Goede Doel kan er ook wat van. In ‘Alles geprobeerd’  is een rare snuiter aan het woord. Hij verlaat zijn vriendin om even helemaal alleen te kunnen zijn en na te denken of hij nog van haar houdt. De eerste zin klinkt behoorlijk definitief: “Ik heb geen afscheid durven nemen, want afscheid nemen dat doet pijn.” In de volgende zin is het al iets minder ernstig: “Ik wilde je niet echt verlaten, maar even op mezelf zijn.” In het tweede couplet lijkt het afscheid toch weer wél definitief: “Hoewel ik steeds aan je moest denken, ben ik toch bij je weggegaan. ‘k Had geen behoefte aan een ander, maar ‘k wou alleen bij jou vandaan.” Het waarom komt twee regels verderop: “Om te ontdekken of ik je missen zou.” Daar snap ik niets van. Eerst vertelt hij dat hij steeds aan haar moet denken, en nu wil hij onderzoeken of hij haar gaat missen. Dat onderzoek voert hij niet uit door een weekje op vakantie te gaan of een paar dagen zijn ouders te bezoeken, nee: hij neemt de beslissing om haar tijdelijk te verlaten. Er zit dus een steekje aan hem los. En het is niet de eerste keer dat hij zoiets doet. Het derde couplet: “Ik wil weer dag en nacht bij jou zijn, ik ben nu alle twijfels kwijt. Ik ben wat langer weggebleven.” Als hij dit keer iets langer is weggebleven, suggereert dit dat hij haar al eens eerder heeft laten zitten. Als zijn vriendin verstandig is, laat ze hem barsten, want hij zingt ook nog: “Nooit geaccepteerd wat ik steeds heb geweten: van jou hou ik het meest.” Dus blijkbaar vergelijkt hij zijn vriendin nog met andere vrouwen, en heeft ze mazzel dat hij het meest van haar houdt. Da’s vreemd, want hij was er eerder toch al achtergekomen dat hij “geen behoefte aan een ander” heeft. Nee, als zijn vriendin slim is, komt hij er niet meer in.


Over de Auteur



Back to Top ↑